خانه / مقالات / سبک زندگی / اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان

اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان

علل، علائم و راه های درمان اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان

اختلال اضطراب اجتماعی (social anxiety disorder)، جمع هراسی یا فوبیا اجتماعی (social phobia) به ترس مشخص و پایدار از اجتماع یا موقعیت های عملکردی که ممکن است به پریشانی منجر شود، گفته می شود. افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی هنگام روبه رو شدن با موقعیت های ترسناک (مانند صحبت های عامیانه، شرکت در مهمانی یا گردهمایی و غیره) دچار اضطراب فوری یا نشانگان ترس می شوند. این افراد اگر مجبور شوند که در جمع حاضر شوند، این کار را با پریشانی زیاد تحمل می کنند. این اختلال اضطرابی عمدتا در کودکی و یا نوجوانی آغاز شده و اگر درمان نشود تا بزرگسالی نیز ادامه می یابد. حال در ادامه این مقاله با اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان آشنا شوید. اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان . بدنسازی

اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) چیست؟

فوبیا اجتماعی یا جمع هراسی یک ترس مشخص و بادوام از یک یا بیش از یک موقعیت اجتماعی یا عملکردی است که شخص با افراد ناآشنا مواجه می شود و یا ممکن است تمرکز دیگران روی شخص باشد. در این مواقع فرد از این می ترسد که به طریقی رفتار کند که مورد تحقیر قرار گیرد یا به اصطلاح دست پاچه شود. برای افراد مبتلا به این بیماری، موقعیت های ترس آور در برگیرنده محیط های اجتماعی است که ممکن است مورد قضاوت و مورد انتقاد قرار گیرند و یا به طور منفی توسط دیگران ارزیابی شوند. این محیط ها شامل صحبت های عامیانه، شرکت در مهمانی، گردهمایی اجتماعی یا تدارک در جلوی دیگران است. مبتلایان به فوبیا اجتماعی نگرانند که مبادا در جلوی دیگران پریشان شده و دچار اضطراب شوند و این که دیگران فکر کنند آن ها دیوانه یا کودن هستند.

علائم اضطراب اجتماعی

مواجهه با موقعیت ترسناک اجتماعی همیشه و به طور ثابت در این افراد باعث اضطراب می شود، که ممکن است شکل محدود موقعیتی گیرد یا به طور موقعیتی فرد را دچار حمله های عصبی کند. این اضطراب و ترس همیشه یا گاهی با نشانگان اضطرابی مانند لرزش دست ها و بدن، تعریق کف دست ها، دل آشوبی و تپش قلب همراه است. این اضطراب ممکن است در کودکان با گریه، قشقرق به راه انداختن، یخ زدگی یا بیزاری از موقعیت های اجتماعی با افراد غریبه ظاهر شود. اختلال اضطراب اجتماعی (فوبیا اجتماعی) در کودکان و نوجوانان

مبتلایان به اضطراب اجتماعی اغلب از موقعیت های اجتماعی یا عملکردی اجتناب می کنند و اگر مجبور به شرکت در محافل اجتماعی شوند، این را با اضطراب و پریشانی بالا تحمل می کنند. عمدتا بزرگسالان (اما نه الزاما کودکان) تشخیص می دهند که اضطراب اجتماعی آن ها بی دلیل یا بیش از حد معمول است.

علت فوبیا اجتماعی

به نظر می رسد که عوامل وراثتی، خطر ابتلای کودکان به جمع هراسی را بیشتر می کنند. مطالعات نشان می دهند که کودکان زمینه خلق و خوی اضطراب اجتماعی را به ارث می برند که بعدها ممکن است به فوبیا اجتماعی تبدیل شوند.

علاوه بر این، جمع هراسی اغلب به عوامل محیطی، مخصوصا شرطی سازی کلاسیک و تقویت منفی، وابسته است. مثلا در شرایطی که کودک در موقعیت های اضطرابی توسط دیگران به خصوص والدین خود، تحقیر یا توهین شود. تعاملات والدین با کودک می تواند در رشد اضطراب اجتماعی آن ها سهم بسزایی داشته باشد.

اختلال اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

فوبیا اجتماعی یا جمع هراسی معمولا در اواخر کودکی یا اوایل نوجوانی ظاهر می شوند. این ترس معمولا پیش از ۱۰ سالگی تشخیص داده نمی شود. دو حالت متداولی که نوجوانان و جوانان مبتلا به اضطراب اجتماعی از آن ها ترس دارند، ارائه مطالب به طور رسمی و تعاملات اجتماعی سازمان نیافته است. اکثر آن ها هنگام خواندن با صدای بلند، ارائه مطالب کلاسی، انجام کاری برای دیگران، صحبت با بزرگسالان، نشست های تیمی، پاسخ به تلفن یا سوال پرسیده شده از شخص ناآشنا، پرسیدن سوال، عکس گرفتن، شرکت در مهمانی ها و غیره اضطراب را تجربه می کنند.

هر موقعیتی که شخص باید در آن مورد قضاوت قرار گیرد یا به طور منفی ارزیابی شود، ممکن است بالقوه منبع اضطراب برای شخص مبتلا به فوبیا اجتماعی باشد. اکثر کودکان مبتلا به این بیماری به هنگام امتحان یا پاسخگویی به آزمون ها اضطراب فراوانی را تجربه می کنند، زیرا از انتقاد معلمان خود می ترسند.

خطرات اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان

نوجوانان و جوانان مبتلا به این اختلال اضطرابی معمولا از موقعیت های اضطراب زا اجتناب می کنند. اجتناب اجتماعی، به طور منفی با کاهش اضطراب تقویت می شود. تقریبا ۶۰ درصد جوانان مبتلا به این بیماری در مدرسه مشکلاتی را نشان می دهند، به طوری که ۵۳ درصد گوشه گیری اجتماعی جدی، فقدان دوستان، مشکلاتی در ورزش و دیگر فعالیت های اوقات فراغت را دارند. کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی با خطر افسردگی، طرد شدن از اجتماع و تنهایی روبرو هستند. به علاوه، نوجوانان مبتلا به این بیماری با خطر سوء استفاده از مواد مخدر نیز مواجه می شوند.

اکثر کودکان مبتلا به جمع هراسی اختلال دراز مدت ندارند. در مطالعه ای، تقریبا نصف کودکان مبتلا به فوبیا اجتماعی، سه سال پس از تشخیص اولیه، اختلال را نشان نمی دهند. در مطالعه دیگری، اکثر نوجوانان مبتلا به این اختلال، بروز معیارهای تشخیصی در بزرگسالی را ادامه نمی دهند، هر چند اکثر نوجوانان تاریخچه هایی از فوبیا اجتماعی، مشکلات روانی دیگر (خصوصا اختلالات اضطرابی و افسردگی) را داشته اند.

درمان اضطراب اجتماعی

درمان رفتاری-شناختی (CBT) درمان موثری برای اختلال اضطراب اجتماعی یا جمع هراسی است. تغییر در تفکر می تواند بر روی روشی که مردم احساس و عمل می کنند، اثر کند. همچنین، تغییرات در رفتار آشکار می تواند بر الگوهای فکری و خلق و خو اثر بگذارد. در درمان رفتاری-شناختی به کودکان مبتلا به این اختلال اضطرابی یاد داده می شود که اضطراب را شناسایی کرده (احساسات) و از راهبردهای غلبه رفتاری و شناختی برای کاهش اضطراب تا زمانی استفاده کنند که قابل مدیریت تر باشد.

از شما متشکریم که تا انتهای این مقاله با ما همراه بودید. لطفا سوالات خود را در قسمت “نظرات” مطرح نموده و همچنین اگر ایده یا نظری در رابطه با این مطلب دارید، خوشحال می شویم آن را با ما در میان بگذارید.

  •  اضطراب اجتماعی
  •  اضطراب اجتماعی درمان
  •  اضطراب اجتماعی در کودکان
  •  اضطراب اجتماعی در نوجوانان
  •  اضطراب اجتماعی کودکان

اضطراب اجتماعی شدید

درباره‌ی attar

حتما ببینید

10 گام مهم برای ایجاد انگیزه در رسیدن به هدف

10 گام مهم برای ایجاد انگیزه در رسیدن به هدف

10 گام مهم برای ایجاد انگیزه در رسیدن به هدف در دنیای امروز با تمامی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *