خانه / مقالات / تناسب اندام / اختلالات خوردن (اختلال پر خوری، بی اشتهایی و پر اشتهایی عصبی)

اختلالات خوردن (اختلال پر خوری، بی اشتهایی و پر اشتهایی عصبی)

با انواع اختلالات خوردن (اختلال پر خوری، بی اشتهایی و پر اشتهایی عصبی) آشنا شوید

اختلال خوردن نوعی بیماری است كه به صورت انواع عادت خوردن و كنترل وزن ناسالم تظاهر می یابد. ماهیت این عادات وسواسی، جبری و یا تكانه ای است. اختلالات خوردن تقریبا همیشه از رژیم گرفتن آغاز می شوند، اما تنها محدود به غذا و وزن نیستند. مبتلایان به این اختلالات از مواردی مانند عزت نفس پایین (خودارزشمندی)، افسردگی، اضطراب یا سایر نشانه های روانشناختی نیز رنج می برند. در این بیماران مشكلات پزشكی مانند كاهش حرارت بدن (Hypothermia)، ریزش مو تا پارگی مری نیز اتفاق می افتند. در حال حاضر تصور می شود كه اختلالات خوردن علل متفاوتی مانند: ژنتیك، زیست شناختی و فرهنگی دارند. حال در این مقاله با انواع اختلالات خوردن (اختلال پر خوری، بی اشتهایی و پر اشتهایی عصبی) آشنا شوید. تناسب اندام

انواع اختلالات خوردن

سه نوع اصلی اختلالات خوردن عبارتند از:

  • بی اشتهایی عصبی (Anorexia nervosa)
  • پر اشتهایی عصبی (Bulimia nervosa)
  • اختلال پر خوری (پر خوری افراطی) (Binge Eating Disorder)

1- بی اشتهایی عصبی یا آنورکسیا (Anorexia nervosa)

از جمله علائم و معیارهای تشخیص بیماری بی اشتهایی عصبی یا آنورکسیا عبارتند از:

الف) خودداری از حفظ وزن در حد حداقل وزن طبیعی متناسب با سن و قد یا پایین تر از آن (مثلا كاهش وزن به حدی كه وزن پایین تر از ٨٥ درصد وزن مورد انتظار می شود، یا عدم افزایش مورد انتظار وزن در دوره رشد كه سبب می شود وزن شخص پایین تر از ٨٥درصد وزن مورد انتظار باقی بماند).

ب) ترس شدید از افزایش وزن یا چاق شدن، حتی زمانی كه وزن شخص پایین تر از حد طبیعی است.

پ) اختلال در برداشت شخص از وزن یا شكل بدن، تاثیر بی تناسب وزن یا شكل بدن در ارزیابی فرد از خویشتن یا انكار وخامت وزن پایین فعلی.

ت) در زنانی كه به سن قاعدگی رسیده اند، قطع قاعدگی. یعنی قطع شدن حداقل سه دوره پیاپی عادت ماهیانه (خانمی دچار آمنوره محسوب می شود كه عادات ماهانه او فقط در پی هورمون درمانی (به طور مثال تجویز استروژن) مجددا ایجاد شود).

انواع بی اشتهایی عصبی یا آنورکسیا (Anorexia nervosa)

نوع محدود كننده (Restricting type): در دوره جاری بی اشتهایی عصبی، شخص به طور منظم دست به پرخوری یا رفتار پاکسازی نمی زند (یعنی استفراغ عمدی یا سوء مصرف مسهل، دارهای مدر یا تنقیه).

نوع پرخوری-پاكسازی (Binge Eating/ Purging Type): در دوره جاری بی اشتهایی عصبی، شخص مرتبا اقدام به پرخوری یا رفتار پاكسازی (یعنی استفراغ عمدی یا سوء مصرف مسهل، دارهای مدر یا تنقیه) كرده است.

2- پراشتهایی عصبی یا بولیمیا (Bulimia nervosa)

از جمله علائم و معیارهای تشخیص بیماری پراشتهایی عصبی یا بولیمیا عبارتند از:

الف) دوره های تكرار شونده پرخوری:

دوره های پرخوری دارای دو خصوصیت زیر است:

1- خوردن مقادیری از غذا در زمانی محدود (مثلا ظرف دو ساعت)كه قطعا بیش تر از میزانی است كه اكثر مردم در مدت مشابه و تحت شرایط مشابه مصرف می كنند.

2- احساس فقدان كنترل بر خوردن ضمن این دوره ها (مثلا احساس این كه شخص قادر به قطع خوردن یا كنترل نوع و مقدار غذای خود نیست).

ب) رفتارهای جبرانی نامتناسب تكرار شونده برای پیشگیری از افزایش وزن نظیر سوء مصرف ملین، استفراغ عمدی، مدر، تنقیه یا سایر دارها، روزه داری یا ورزش مفرط.

پ) پر خوری و رفتار جبرانی نامتناسب، هر دو به طور متوسط حداقل هفته ای دو بار و به مدت سه ماه روی می دهند.

ت) ارزیابی فرد از خویشتن به میزان زیادی تحت تاثیر شكل و وزن بدن است.

ث) این اختلال منحصرا در جریان دوره های بی اشتهایی عصبی روی نمی دهد.

انواع پر اشتهایی عصبی یا بولیمیا

نوع پاكسازی: در دوره فعلی پراشتهایی عصبی، شخص مرتبا اقدام به استفراغ عمدی، سوء مصرف داروهای مدر یا تنقیه می كند.

نوع غیر پاكسازی: در دوره فعلی پر اشتهایی عصبی، شخص از رفتارهای جبرانی نامتناسب دیگری استفاده می كند (نظیر روزه داری یا ورزش های مفرط)، ولی به طور مرتب دست به استفراغ عمدی، سوء مصرف داروهای مدر یا تنقیه نمی زند.

3- اختلال پر خوری (پر خوری افراطی) (Binge Eating Disorder)

الف) دوره های مكرر پرخوری

دوره پر خوری دارای دو خاصیت است:

1-خوردن مقداری غذا در مدت زمان خاصی (مثلا هر ٢ساعت) كه قطعا بیش از آن چیزی است كه اكثر مردم در مدت مشابه و تحت شرایط مشابه می خورند.

2- احساس فقدان كنترل بر خوردن صمن دوره پر خوری (مثلا احساس این كه شخص نمی تواند خوردن را متوقف كند یا بر میزان آنچه می خورد كنترل داشته باشد).

ب) دوره های پر خوری كه با سه یا بیشتر از خصوصیات زیر همراه است:

  • خوردن سریع تر از حالت طبیعی.
  • خوردن تا زمانی كه سیری توام با احساس ناراحتی ظاهر شود.
  • خوردن مقدار زیادی غذا هنگامی كه فرد از لحاظ جسمی گرسنه نیست
  • خوردن در تنهایی به دلیل احساس شرم از مقدار غذایی كه خورده می شود.
  • احساس تنفر از خود، افسردگی یا احساس گناه شدید پس از پر خوری.

پ) ناراحتی بارز در مورد پر خوری دارد.

ت) پر خوری به طور متوسط حداقل دو روز در هفته برای ٦ ماه روی می دهد.

ث) پر خوری همراه با رفتارهای نامتناسب جبرانی نیست (مثل پاكسازی، روزه داری و ورزش مفرط) و منحصرا در جریان بی اشتهایی عصبی یا پر اشتهایی عصبی روی نمی دهد.

نشانه های سایر بیماری های اختلال خوردن

این طیف شامل گروهی از اختلالات خوردن هستند كه واجد ملاك های هیچ اختلال خورندخاصی نیستند. نمونه های آن عبارتند از:

الف) در همه زنان همه ملاك های بی اشتهایی عصبی به استثنای قطع قاعدگی وجود داشته باشد.

ب) همه ملاك های بی اشتهایی عصبی، به جز اینكه علی رغم كاهش وزن بارز، وزن فعلی شخص در حدود طبیعی است.

پ) همه ملاك های پر اشتهایی عصبی وجود دارد، به استثنا پر خوری و مكانیسم های جبرانی نامتناسب كمتر از ٢بار در هفته یا با طول مدت كمتر از سه ماه روی می دهند.

ت) به کارگیری منظم رفتارهای جبرانی نامتناسب پس از خوردن مقادسر کمی غذا توسط کسی که وزن طبیعی دارد (مانند استفراغ عمدی پس از خوردن دو شیرینی).

ث) جویدن و تف کردن مکرر مقادیر زیادی بدون بلعیدن آن.

ج) اختلال پر خوری: دوره های مکرر پر خوری بدون استفاده منظم از رفتارهای جبرانی نامتناسب که وجه مشخصه پر اشتهایی عصبی است.

EDNOS گروهی از اختلالات خوردن می باشند که دارای معیارهای کامل بی اشتهایی یا پد اشتهایی عصبی نیستند. اختلالات مربوط به این گروه می توانند بسیار شدید باشند یا بالعکس آنقدر پیشرفت نکنند که تمامی معیارهای تشخیصی بی اشتهایی یا پر اشتهایی عصبی را پیدا کنند.

چه نوع درمان هایی برای اختلالات خوردن وجود دارند؟

متخصصین، مراقبت ها و روش های درمانی گوناگونی برای اختلالات خوردن وجود دارند. معمولا بیماران درمان خود را با یک روان درمانگر شروع می کنند. مدت زمان و شدت بیماری و عوارض پزشکی مشخص کننده نوع اقدامات لازم هستند. روان درمانگر، مشاوره روان پزشکی انجام می دهد و با تصور بیمار از بدن خود روی ارتباطات او و رفتارهای خاص اختلال خوردن کار می کند. آن ها معمولا هفته ای یک تا چهار جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه به درمان می پردازند. البته ممکن است جهت ارزیابی های روان پزشکی و تجویز دارو به یک روان پزشک احتیاج داشته باشید، البته احتمال دارد که روان پزشک علاوه بر اقدامات فوق روان درمانی نیز انجام دهد. متخصص تغذیه یا رژیم درمانگر مستقیما با وعده های غذایی، نیازمندی های کالری، وزن و سایر موارد مزبوط به تغذیه سر و کار دارد. تمامی متخصصین فوق باید با یکدیگر کار کنند.

از شما متشکريم که تا انتهاي اين مقاله با ما همراه بوديد. لطفا سوالات خود را در قسمت “نظرات” با ما در ميان بگذاريد، همچنين اگر ايده يا نظري در رابطه با مطلب حاضر داريد، خوشحال مي شويم آن را با ما در ميان بگذاريد.

درباره‌ی attar

حتما ببینید

تمرینات کاردیو چیست و چرا به آن چربی‌سوز می‌گویند؟

تمرینات کاردیو چیست و چرا به آن چربی‌سوز می‌گویند؟

کلمه کاردیو احتمالاً اولین واژه‌ای است که بعد از گرفتن برنامه ورزشی از کارشناس ورزشی‌تان …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *